Skin booster to określenie używane dla preparatów, których celem jest poprawa jakości skóry, a nie klasyczna odbudowa objętości. Najczęściej kojarzy się je z podaniem śródskórnym lub płytko podskórnym substancji nawilżających, biorewitalizujących albo wspierających przebudowę skóry. W tej grupie omawia się między innymi preparaty na bazie kwasu hialuronowego, polinukleotydów, aminokwasów, witamin i innych składników. Przegląd z 2024 roku opisuje skin boostery jako kategorię s

Egzosomy są jednym z najczęściej omawianych tematów w nowoczesnej estetyce, ale ich popularność wymaga spokojnej interpretacji. Są to małe pęcherzyki zewnątrzkomórkowe, które uczestniczą w komunikacji między komórkami i mogą przenosić białka, lipidy oraz kwasy nukleinowe [1]. W dermatologii i kosmetologii estetycznej bada się je między innymi w kontekście gojenia, fotostarzenia, blizn, jakości skóry i włosów. Brzmi to obiecująco, ale mechanizm biologiczny nie jest tym samym c

Polinukleotydy i PDRN coraz częściej pojawiają się w rozmowach o preparatach poprawiających jakość skóry. Ich popularność wynika z narracji o regeneracji, nawilżeniu i biostymulacji, ale te pojęcia wymagają precyzji. Przegląd z 2024 roku wskazuje, że polinukleotydy były badane w kontekście tekstury skóry, zmarszczek, wyglądu twarzy, blizn i innych zastosowań estetycznych [1]. Jednocześnie autorzy podkreślali potrzebę dalszych badań nad optymalnym użyciem i skutecznością [1].

W medycynie estetycznej słowo „preparat” bywa używane bardzo szeroko, ale nie każdy produkt działa w ten sam sposób. Wypełniacz ma przede wszystkim uzupełniać objętość, modelować kontur lub poprawiać proporcje tkanek. Biostymulator ma natomiast wywołać kontrolowaną odpowiedź tkankową, której celem jest między innymi przebudowa macierzy pozakomórkowej. W praktyce granice bywają płynne, ponieważ część preparatów łączy efekt mechaniczny z działaniem biologicznym. Dlatego przed z

Czy porównania są klinicznie uzasadnione? W ostatnich latach obserwujemy rosnącą liczbę publikacji, szkoleń i materiałów marketingowych porównujących biostymulatory takie jak PLLA (kwas polimlekowy), PCL (polikaprolakton) oraz CaHA (hydroksyapatyt wapnia). Często pojawia się pytanie o „najlepszy preparat”, jednak z perspektywy klinicznej jest ono obarczone błędem metodologicznym. Preparaty te różnią się nie tylko właściwościami fizykochemicznymi, ale przede wszystkim mechaniz

W codziennej praktyce Ellansé i Sculptra bardzo często trafiają do jednej kategorii: „biostymulatory”[1][2]. To wygodne, ale coraz częściej okazuje się zbyt dużym uproszczeniem. Oba preparaty są wykorzystywane w pracy nad starzeniem twarzy, oba mają pobudzać neokolagenezę, oba bywają przedstawiane jako odpowiedź na potrzebę naturalnej, długoterminowej poprawy. Problem w tym, że na poziomie biologii i efektu klinicznego nie są to produkty tożsame[1][2]. I właśnie tu zaczyna si