Wypełniacze permanentne: trwałość nie zawsze jest zaletą

W estetyce słowo „trwały” często brzmi atrakcyjnie, ale w przypadku preparatów wypełniających wymaga dużej ostrożności. Wypełniacze permanentne lub półpermanentne utrzymują się dłużej niż klasyczne preparaty wchłanialne, ale ta cecha może być zarówno zaletą, jak i problemem. Do materiałów omawianych w tej grupie należą między innymi PMMA, silikon płynny i wybrane hydrożele [1]. Ich zastosowanie wymaga szczególnie dobrej kwalifikacji, bo ewentualny niepożądany efekt może utrzymywać się długo. Długotrwałość preparatu nie powinna być traktowana jako prosty argument sprzedażowy.

W przypadku preparatów wchłanialnych, takich jak część wypełniaczy kwasu hialuronowego, możliwe są określone strategie korekty, w tym użycie hialuronidazy w wybranych sytuacjach. Wypełniacze permanentne nie dają takiej samej możliwości szybkiego enzymatycznego odwrócenia efektu. Przegląd dotyczący trwałych wypełniaczy twarzy podkreśla, że powikłania mogą być trudne do leczenia i wymagać złożonych strategii naprawczych [1]. W praktyce oznacza to, że decyzja o takim materiale powinna być podejmowana wyjątkowo ostrożnie. Im trudniej usunąć preparat, tym ważniejszy jest pierwszy etap kwalifikacji.

PMMA, czyli polimetakrylan metylu, jest jednym z najczęściej opisywanych trwałych materiałów wypełniających. Przegląd bezpieczeństwa PMMA w wypełnianiu twarzy wskazał ogólną częstość powikłań na poziomie 4,9%, a ziarniniaków na poziomie 1,9% w analizowanych danych [2]. Ziarniniaki, przewlekły stan zapalny, guzki, migracja materiału lub deformacja mogą pojawiać się po długim czasie, nie zawsze bezpośrednio po zabiegu. W przeglądzie ogólnym wypełniaczy twarzy podkreślono, że materiały permanentne, takie jak PMMA i silikon, wiążą się z podwyższonym ryzykiem ziarniniaków i migracji [3]. Powikłanie odległe może pojawić się wtedy, gdy pacjent dawno zapomniał nazwę preparatu.

Pacjent powinien otrzymać pełną informację o rodzaju materiału, czasie utrzymywania, możliwościach korekty i ryzyku powikłań. Gabinet powinien szczegółowo dokumentować nazwę preparatu, numer serii, ilość, obszar podania i technikę. Warto też zapytać o wcześniejsze wypełniacze, zabiegi stomatologiczne, choroby autoimmunologiczne, infekcje i reakcje zapalne. Preparaty trwałe nie powinny być stosowane jako szybka odpowiedź na zmienne trendy estetyczne. Bezpieczny wybór preparatu to taki, który uwzględnia nie tylko dzisiejszy efekt, ale też możliwe konsekwencje za kilka lat.

Źródła:

[1] Barone M, De Bernardis R. Permanent Facial Fillers: Addressing Complications and Advancing Solutions. Aesthetic Plast Surg. 2025;49(7):2137–2139. doi:10.1007/s00266-024-04104-z. PMID:38720100.

[2] Paulucci BP. PMMA Safety for Facial Filling: Review of Rates of Granuloma Occurrence and Treatment Methods. Aesthetic Plast Surg. 2020;44(1):148–159. doi:10.1007/s00266-019-01522-2. PMID:31637504.

[3] Liu J, Gao M, et al. Facial Injectable Fillers in Aesthetic Medicine. Med Sci Monit. 2025. PMID:41199535.

WPIS 5