Skronie i wypełniacz: pusta okolica, pełna anatomii

Zapadnięcie skroni może nadawać twarzy bardziej zmęczony, wychudzony lub „szkieletowy” wygląd. Dlatego okolica skroniowa bywa rozważana w planach wolumetrycznych, zwłaszcza u osób z utratą objętości w bocznej części twarzy. Nie jest to jednak prosta przestrzeń do wypełnienia, ponieważ skroń ma wiele warstw anatomicznych i przebiega przez nią kilka ważnych struktur naczyniowych. Temporal hollowing może wynikać z ubytku tłuszczu, zaniku mięśnia, budowy kości, wieku albo wcześniejszych procedur. Właściwa kwalifikacja wymaga oceny całej twarzy, a nie tylko „dołka” przy skroni.

Wypełniacz w skroni może być podawany różnymi technikami i na różnych głębokościach. Wybór warstwy wpływa na efekt, bezpieczeństwo i ryzyko nierówności. Publikacje dotyczące wypełniaczy podkreślają, że miejsce podania i właściwości reologiczne preparatu muszą być dopasowane do anatomii konkretnej okolicy [1]. Inny preparat i inna technika mogą być potrzebne do głębokiego wsparcia strukturalnego, a inne do bardzo subtelnej pracy powierzchownej. W skroni liczy się nie tylko objętość, ale też płaszczyzna podania.

Ryzyko powikłań naczyniowych dotyczy wszystkich iniekcji wypełniaczy, ale niektóre obszary twarzy wymagają szczególnej ostrożności. Badanie porównujące igły i kaniule wykazało, że siła potrzebna do penetracji tętnicy zależy od rodzaju i średnicy narzędzia, jednak samo narzędzie nie eliminuje ryzyka [2]. Przeglądy powikłań naczyniowych po wypełniaczach opisują możliwość niedokrwienia skóry, martwicy, a w rzadkich przypadkach ciężkich następstw okulistycznych [3]. Dlatego pacjent powinien znać objawy alarmowe: silny ból, zblednięcie skóry, marmurkowaty wzór, narastające zasinienie lub zaburzenia widzenia. To nie są objawy do obserwowania w domu bez kontaktu ze specjalistą.

Przed zabiegiem należy omówić wcześniejsze wypełniacze, zabiegi chirurgiczne, leczenie stomatologiczne, choroby autoimmunologiczne, skłonność do obrzęków i oczekiwania pacjenta. Dokumentacja powinna obejmować nazwę preparatu, ilość, numer serii, technikę, warstwę i punkty podania. W okolicy skroniowej łatwo o nadkorekcję, asymetrię albo niepożądane uwidocznienie preparatu, dlatego etapowe działanie bywa bezpieczniejsze niż pełna korekta podczas jednej wizyty. Wypełnienie skroni może poprawić harmonię twarzy, ale nie powinno być wykonywane schematycznie. Dobra iniekcja w skroni zaczyna się od anatomii, a nie od mililitrażu.

Źródła:

[1] Lee W, Yoon JH, Koh IS, Oh W, Kim KW, Yang EJ. Clinical application of a new hyaluronic acid filler based on its rheological properties and the anatomical site of injection. Biomedical Dermatology. 2018;2:22. doi:10.1186/s41702-018-0032-9.

[2] Pavicic T, Webb KL, Frank K, Gotkin RH, Tamura B, Cotofana S. Arterial Wall Penetration Forces in Needles versus Cannulas. Plast Reconstr Surg. 2019;143(3):504e–512e. doi:10.1097/PRS.0000000000005321. PMID:30589824.

[3] Sito G, Manzoni V, Sommariva R. Vascular Complications after Facial Filler Injection: A Literature Review and Meta-analysis. J Clin Aesthet Dermatol. 2019;12(6):E65–E72. PMID:31360292.