Prejuvenation: profilaktyka starzenia czy presja na zabiegi?

Prejuvenation to podejście, które zakłada wcześniejsze wspieranie jakości skóry i opóźnianie widocznych oznak starzenia, zanim staną się mocno utrwalone. W praktyce może obejmować fotoprotekcję, pielęgnację, zabiegi poprawiające jakość skóry, technologie energetyczne i czasem bardzo ostrożne procedury iniekcyjne [1]. Problem zaczyna się wtedy, gdy profilaktyka staje się presją na wykonywanie zabiegów u coraz młodszych osób. Media społecznościowe wzmacniają porównywanie twarzy, filtrowanie obrazu i przekonanie, że „lepiej zacząć wcześniej, zanim będzie za późno” [2]. Profilaktyka estetyczna nie powinna być reakcją na lęk przed starzeniem.

W podejściu prejuvenation kluczowe jest odróżnienie rozsądnej profilaktyki od nadmiernej interwencji. Wczesne działania mogą mieć sens, jeśli dotyczą rzeczywistych potrzeb skóry, takich jak fotouszkodzenia, nierówny koloryt, trądzik, przebarwienia, odwodnienie czy pierwsze zmarszczki dynamiczne. Nie oznacza to jednak, że każda osoba po dwudziestym roku życia powinna planować toksynę botulinową, wypełniacze albo biostymulatory. Systematyczny przegląd dotyczący prewencyjnego stosowania toksyny botulinowej wskazuje, że dane są obiecujące, ale nadal heterogeniczne i wymagają dalszych badań długoterminowych [3]. Wczesny zabieg nie jest z definicji lepszy niż dobrze dobrana pielęgnacja i ochrona skóry.

Najbezpieczniejsza profilaktyka starzenia zwykle zaczyna się od podstaw. Fotoprotekcja, leczenie chorób skóry, delikatne oczyszczanie, odbudowa bariery, retinoidy lub antyoksydanty dobrane do tolerancji skóry mogą mieć większe znaczenie niż szybka procedura zabiegowa. U młodych pacjentów szczególnie ważna jest rozmowa o motywacji, oczekiwaniach i wpływie mediów społecznościowych. WMA podkreśla, że zabiegi estetyczne powinny być poprzedzone badaniem oraz oceną czynników fizycznych i psychologicznych zwiększających ryzyko szkody [4]. Kwalifikacja obejmuje nie tylko skórę, ale także powód, dla którego pacjent chce zabiegu.

Dobrze rozumiane prejuvenation nie polega na zatrzymywaniu twarzy w jednej wersji na zawsze. Chodzi raczej o świadome dbanie o jakość tkanek, ograniczanie czynników przyspieszających starzenie i rozsądne planowanie procedur, jeśli są rzeczywiście potrzebne. Pacjent powinien wiedzieć, że naturalny efekt często wymaga mniej zabiegów, a więcej konsekwencji. Specjalista powinien umieć nie tylko zaproponować procedurę, ale także ją odroczyć, jeśli nie ma dobrego wskazania. Medycyna estetyczna przyszłości powinna być profilaktyczna, ale nie napędzana strachem przed wiekiem.

Źródła:

[1] Haykal D, Nahai F, Cartier H. Prejuvenation: The Global New Anti-Aging Trend. Aesthet Surg J Open Forum. 2023;5:ojad061. doi:10.1093/asjof/ojad061. PMID:37457443.

[2] Barone M, De Bernardis R, Persichetti P. Aesthetic Medicine Across Generations: Evolving Trends and Influences. Aesthetic Plast Surg. 2025;49(11):3274–3276. doi:10.1007/s00266-024-04353-y. PMID:39227469.

[3] Marinelli G, Inchingolo AD, Trilli I, Pezzolla C, Sardano R, Inchingolo F, et al. Proactive Aesthetic Strategies: Evaluating the Preventive Role of Botulinum Toxin in Facial Aging. Muscles. 2025;4(3):31. doi:10.3390/muscles4030031. PMID:40843918.

[4] World Medical Association. WMA Statement on Aesthetic Treatment. WMA; aktualizacja 2025.