Overfilled face: gdy estetyka traci naturalne proporcje

W medycynie estetycznej coraz częściej mówi się nie tylko o niedoborze objętości, ale także o jej nadmiarze. Facial overfilled syndrome opisuje sytuację, w której nadmierne lub nieprawidłowo rozmieszczone wypełniacze prowadzą do zniekształcenia proporcji twarzy, zaburzenia mimiki i nienaturalnego wyglądu [1]. Problem nie zawsze wynika z jednego zabiegu, lecz często z wielu drobnych korekt wykonywanych bez całościowego planu. Pacjent może przyzwyczajać się do stopniowych zmian i nie zauważać momentu, w którym twarz przestaje wyglądać naturalnie. Wypełniacz nie powinien być odpowiedzią na każdy objaw starzenia.

Jedną z przyczyn overfilled face jest traktowanie starzenia twarzy wyłącznie jako utraty objętości. Tymczasem proces starzenia obejmuje kości, więzadła, przedziały tłuszczowe, mięśnie, skórę i dynamikę twarzy. Badania anatomiczne wskazują, że określone struktury, takie jak przegrody i więzadła twarzy, mogą wpływać na sposób przemieszczania i widoczności wypełniacza [2]. To tłumaczy, dlaczego ta sama ilość preparatu może wyglądać inaczej u dwóch pacjentów. Anatomia dynamiczna jest ważniejsza niż proste liczenie mililitrów.

Szczególnie trudne jest rozpoznanie problemu, gdy pacjent zgłasza się po kolejną korektę, a rzeczywistym rozwiązaniem powinno być odciążenie tkanek. W wybranych przypadkach pomocne może być USG, które pozwala ocenić lokalizację preparatu i zaplanować leczenie nadmiernego wypełnienia [3]. Jeżeli użyto kwasu hialuronowego, można rozważać hialuronidazę, ale nie każdy materiał daje się tak samo łatwo odwrócić. Trzeba też pamiętać, że rozpuszczanie wypełniacza jest procedurą medyczną, a nie neutralnym „cofnięciem efektu”. Leczenie overfilled face wymaga diagnozy, planu i kontroli, a nie impulsywnej korekty.

Najlepszą profilaktyką overfilled face jest etapowe planowanie zabiegów i umiejętność powiedzenia „dość”. Pacjent powinien wiedzieć, że naturalny efekt często wynika z mniejszej ilości preparatu, lepszego rozmieszczenia i łączenia różnych metod, a nie z dokładania kolejnych objętości. Ważna jest dokumentacja: nazwa preparatu, ilość, okolica, technika i numer serii. Warto też regularnie oceniać twarz w spoczynku i w ruchu, ponieważ mimika często ujawnia nadmierne wypełnienie szybciej niż statyczne zdjęcie. Dobra medycyna estetyczna nie polega na tym, ile można podać, ale kiedy należy przestać.

Źródła:

[1] Lim T. Facial overfilled syndrome. Dermatol Clin. 2024;42(1):121–128. doi:10.1016/j.det.2023.06.007. PMID:37977678.

[2] Cotofana S, Gotkin RH, Frank K, Lachman N, Schenck TL. Anatomy Behind the Facial Overfilled Syndrome: The Transverse Facial Septum. Dermatol Surg. 2020;46(8):e16–e22. doi:10.1097/DSS.0000000000002236. PMID:31688233.

[3] Schelke L, Harris S, Cartier H, et al. Treating facial overfilled syndrome with impaired facial expression—Presenting clinical experience with ultrasound imaging. J Cosmet Dermatol. 2023;22(12):3252–3260. doi:10.1111/jocd.16013. PMID:37772766.

[4] Hong GW, Hu H, Chang K, Park Y, Lee KWA, Chan LKW, Yi KH. Review of the Adverse Effects Associated with Dermal Filler Treatments: Part I Nodules, Granuloma, and Migration. Diagnostics (Basel). 2024;14(15):1640. doi:10.3390/diagnostics14151640. PMID:39125515.