Mikronakłuwanie: zabieg na wszystko czy konkretne wskazania?

Mikronakłuwanie bywa przedstawiane jako uniwersalny zabieg na blizny, przebarwienia, wiotkość i „odświeżenie” skóry. W rzeczywistości jest to procedura polegająca na kontrolowanym tworzeniu mikrourazów, które mają pobudzać procesy naprawcze skóry. Najczęściej omawia się ją w kontekście blizn potrądzikowych, tekstury skóry i wybranych wskazań estetyczno-dermatologicznych [1]. Nie oznacza to jednak, że mikronakłuwanie będzie właściwe dla każdego problemu i każdego typu skóry. Zabieg ma sens wtedy, gdy wskazanie jest precyzyjne.

W przypadku blizn potrądzikowych mikronakłuwanie ma lepsze uzasadnienie niż w wielu modnych zastosowaniach promowanych w internecie. Systematyczny przegląd dotyczący blizn potrądzikowych wskazywał poprawę wyglądu blizn w analizowanych badaniach, choć jakość i porównywalność danych były ograniczone [2]. To ważne, ponieważ pacjent często oczekuje całkowitego wygładzenia skóry, a realnym celem bywa raczej stopniowa poprawa struktury. Blizny typu ice-pick, boxcar i rolling mogą reagować inaczej, dlatego czasem potrzebne są metody łączone. Jedna technika nie usuwa wszystkich rodzajów blizn w ten sam sposób.

Bezpieczeństwo mikronakłuwania zależy od głębokości, urządzenia, higieny, wskazania i stanu skóry. Przeglądy bezpieczeństwa opisują działania niepożądane takie jak rumień, obrzęk, ból, przebarwienia pozapalne, infekcje, reaktywacja opryszczki, a rzadziej bliznowacenie lub reakcje ziarniniakowe [3]. Ryzyko wzrasta, gdy zabieg wykonuje się na aktywnym stanie zapalnym, przy niewłaściwej aseptyce albo bez oceny przeciwwskazań. Szczególnej ostrożności wymagają osoby ze skłonnością do przebarwień, bliznowców, aktywnym trądzikiem zapalnym lub chorobami skóry. Mikronakłuwanie nie jest domową pielęgnacją, tylko procedurą naruszającą barierę skórną.

W gabinecie ważne jest również to, czego nie łączyć z zabiegiem bez wyraźnego uzasadnienia. Agresywne składniki aktywne, przypadkowe preparaty nakładane bezpośrednio po nakłuciach czy zbyt częste sesje mogą zwiększać ryzyko podrażnienia i powikłań. Przegląd potencjalnych działań niepożądanych podkreśla, że choć mikronakłuwanie jest zwykle dobrze tolerowane, wymaga odpowiedniej kwalifikacji i kontroli techniki [4]. Pacjent powinien otrzymać informacje o pielęgnacji pozabiegowej, fotoprotekcji i objawach alarmowych. Efekt mikronakłuwania buduje się etapami, a nie intensywnością za wszelką cenę.

Źródła:

[1] Jaiswal S, Jawade S. Microneedling in Dermatology: A Comprehensive Review of Applications, Techniques, and Outcomes. Cureus. 2024;16(9):e70033. doi:10.7759/cureus.70033. PMID:39449889; PMCID:PMC11499218.

[2] Mujahid N, Shareef F, Maymone MBC, Vashi NA. Microneedling as a Treatment for Acne Scarring: A Systematic Review. Dermatol Surg. 2020;46(1):86–92. doi:10.1097/DSS.0000000000002020. PMID:31356435.

[3] Chu S, Foulad DP, Mesinkovska NA. Safety Profile for Microneedling: A Systematic Review. Dermatol Surg. 2021;47(9):1249–1254. doi:10.1097/01.DSS.0000790428.70373.f6. PMID:34448760.

[4] Gowda A, Healey B, Ezaldein H, Merati M. A Systematic Review Examining the Potential Adverse Effects of Microneedling. J Clin Aesthet Dermatol. 2021;14(1):45–54. PMID:33584968; PMCID:PMC7869810.