Fotoprotekcja w kosmetologii estetycznej nie kończy się na klasycznym SPF. SPF odnosi się głównie do ochrony przed UVB, a nowoczesna ochrona skóry coraz częściej uwzględnia także UVA i światło widzialne. Ma to szczególne znaczenie u osób z melasmą, przebarwieniami pozapalnymi i wyższymi fototypami skóry. Tlenki żelaza są pigmentami stosowanymi w produktach barwionych, które mogą zwiększać ochronę przed wybranym zakresem światła widzialnego [1]. Dlatego krem tonujący z filtrem

Peptydy są jedną z popularniejszych grup składników aktywnych w kosmetologii estetycznej, ale ich działanie nie powinno być upraszczane do hasła „krem jak botoks”. Peptydy to krótkie łańcuchy aminokwasów, które mogą pełnić różne funkcje biologiczne i technologiczne w preparacie. W literaturze opisuje się między innymi peptydy sygnałowe, transportujące, strukturalne i modulujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe [1]. Każda z tych grup ma inny mechanizm, dlatego nie można traktow

Przebarwienia skóry rzadko są problemem jednego składnika aktywnego. Mogą wynikać z ekspozycji na promieniowanie UV, stanu zapalnego, hormonów, fototypu, leków, urazu skóry lub przewlekłych chorób dermatologicznych. W melasmie przeglądy systematyczne podkreślają znaczenie terapii łączonych oraz regularnej fotoprotekcji [1]. Dlatego serum rozjaśniające bez ochrony przeciwsłonecznej zwykle nie jest pełną strategią. Pierwszym krokiem powinna być ocena rodzaju przebarwienia i czy

Kosmetologia estetyczna coraz częściej opiera się na świadomym łączeniu składników aktywnych, a nie na przypadkowym dokładaniu kolejnych produktów. Dobra pielęgnacja powinna uwzględniać barierę hydrolipidową, fotoprotekcję, tolerancję skóry i realny cel terapii. Skóra z przebarwieniami, trądzikiem, rumieniem czy oznakami fotostarzenia może potrzebować zupełnie innej strategii. Nie każdy składnik aktywny jest odpowiedni dla każdego pacjenta, nawet jeśli ma dobre dane naukowe.

Retinoidy to grupa pochodnych witaminy A, do której należą m.in. tretynoina, retinal, retinol i adapalen. Ich działanie wiąże się z receptorami kwasu retinowego, które wpływają na różnicowanie komórek naskórka, odnowę skóry i procesy zapalne [1,2]. W kosmetologii estetycznej najczęściej mówi się o nich w kontekście fotostarzenia, nierównej tekstury, zmian potrądzikowych i wsparcia terapii trądziku. Warto jednak rozróżniać lek dermatologiczny od kosmetyku, bo stężenie, forma c

Wstęp: nowy paradygmat czy redefinicja pojęć? Neurokosmetyki przestały być jedynie trendem marketingowym – coraz częściej pojawiają się w publikacjach naukowych jako realny kierunek rozwoju dermatologii i kosmetologii. Łączą w sobie elementy neurobiologii, immunologii i fizjologii skóry, operując pojęciem osi skóra–mózg. To jednak rodzi istotne pytanie: czy nadal mówimy o kosmetykach, czy już o interwencjach biologicznych o potencjale terapeutycznym? Nie jest to problem zero-

Wprowadzenie W ostatnich latach biostymulatory tkankowe stały się jednym z kluczowych narzędzi w medycynie estetycznej i anti-aging. Wpisują się one w szerszy trend przechodzenia od procedur czysto wolumetrycznych do terapii ukierunkowanych na regenerację i przebudowę tkanek. Zwiększone zainteresowanie tą grupą preparatów wynika z ich potencjału do indukcji neokolagenezy oraz poprawy jakości skóry. Jednocześnie rozwój klinicznego zastosowania biostymulatorów wyprzedza poziom